1396/08/28 | عضویت | ورود | ارتباط با ما | در باره ما | بازار تئاتر      
 
   
 
 
  چاپ     پسندیده شده:(0 )   تعداد بازدید :(878 )
برای جذب مخاطب تئاتر از هنرپیشه های بی لیاقت استفاده نشود !

مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران:

یک عده به غلط می آیند برای جذب مخاطب ستاره سینما می آورند. گاهی اوقات از یک ستاره با لیاقت استفاده می شود که خوب است. اما گاه یک ستاره بی لیاقت می آوریم که این آفت است.

سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران از همان ابتدا و بخصوص در سال های اخیر ، همواره رویکردی مثبت به مقوله هنر و به طور اخص تئاتر داشته است. اما با بررسی عمیق تر پی به این مهم می بریم که هرچند رویکرد مثبت بوده، اما در بیشتر موارد راهکارها غیر تخصصی ، غیر کارشناسانه و بعضا عجولانه برنامه ریزی شده است .

در این خصوص با شهرام کرمی ، مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، به گفتگو نشستیم. شهرام کرمی اکنون چهار سال است عهده دار این مسئولیت می باشد و آنچه در خلال این گفتگو می خوانید بازتاب رویکردها ، راهکارها و نقطه نظرات مسئولان سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در خصوص تئاتر، تئاتر فرهنگسراها و تئاتر حرفه ای ایرانشهر است.

- آقای کرمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران چند فرهنگسرا در اختیار دارد و در چه تعداد از آنها فعالیت تئاتری صورت می گیرد؟

سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران بیش از 200 مرکز فرهنگی در تهران دارد که 37 عدد از این مراکز فرهنگسرا هستند. از مجموع 37 فرهنگسرا در 20 فرهنگسرا ، اجرای تئاتر داریم و کلا در 60 مرکز فرهنگی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ، به نوعی فعالیت نمایشی اتفاق می افتد. مثلا در کتابخانه ها جلسات نمایشنامه خوانی برگزار می شود و در خانه های فرهنگ نیز به صورت پراکنده کارهای نمایشی انجام می شود . ولی عمدتا فعالیت های تئاتری در فرهنگسراها است.

- چرا تنها 20 فرهنگسرا از مجموع 37 فرهنگسرا در زمینه اجرای نمایش فعال هستند؟

به دلیل آنکه برخی فرهنگسراهای ما سالن ندارند یا سالن مناسب تئاتر ندارند. اما در آنها فعالیت تئاتری به صورت آموزش تئاتر جریان دارد.


به نطر می رسد در فرهنگسراها بیشتر تئاتر کودک و نوجوان اجرا می شود ، اما نه به صورت جریانی مستمر بلکه به صورت هراز گاهی! از سویی در سال های اخیر ، فرهنگسراها تمایلی برای اجرای تئاتر بزرگسالان نداشته اند. علت آن چیست؟

علتش آن است که سالن های ما در فرهنگسراها ، سالنهای اختصاصی تئاتر نیستند بلکه سالن هایی چند منظوره اند.

- اما این سالن ها پتانسیل لازم برای تبدیل به یک سالن استاندارد را دارند. چرا با وجودی که سال ها از ساخت فرهنگسراها می گذرد ، این اتفاق نیفتاده است؟

همانطور که گفتم سالن های فرهنگسراها چند منظوره اند!

- به هر حال تئاتر جزء رئوس تعریف شده کاری فرهنگسراهاست.

بله. ولی موسیقی ، ادبیات ، فعالیت های اجتماعی و .... هم جزء رئوس کاری فرهنگسراها هستند.

- فکر نمی کنید اگر سالنی برای تئاتر ساخته یا بازسازی شود ، در آن می توان موسیقی هم اجرا کرد ، همایش هم برگزار کرد و سخنرانی هم کرد؟

درست می گویید . اما در ابتدا که این سالن ها ساخته شد به این مسئله توجه نشد.

- چرا در سال های بعد یا در همین چند سال اخیر که شهرداری بیش از همیشه داعیه فرهنگ و هنر را دارد به این مسئله توجه نمی شود؟ می دانیم که سازمان فرهنگی هنری شهرداری ، بودجه خوبی در اختیار دارد. چرا برنامه ای برای بازسازی و افزایش کاربری سالن ها تدارک نمی بیند؟


شهرداری در این سال ها به جای این کار ، به ساخت سالن های حرفه ای و اختصاصی رو آورده است. مثل تئاتر ایرانشهر ، مرکز حرفه ای خاوران که در حال افتتاح است و همچنین مرکز تئاتر صبا.

- این اتفاق خوبی است. هر چند دست به نقد تنها دو سالن ایرانشهر را داریم. ولی آیا قابلیت استاندارد سازی 37 سالن را می توان نادیده گرفت؟

ببینید ! چند سال پیش در زمان آقای قاضی نظام ، هزینه زیادی شد و 10 سالن تجهیز شد. ولی مشکلات زیر ساختی حل نشد. چون از ابتدای ساخت آنها به این مسئله فکر نشده است. مثلا زمانی که فرهنگسرای بهمن تاسیس شد و برایش هزینه شد ، یک سالن کشتارگاه تبدیل به سالن نمایش شد.

سالن آوینی روی یک آب انبار ساخته شد که برای اجرای تئاتر حتی خطرناک است. الان دارند اینها را تخریب می کنند تا سالن های دیگری بسازند. ولی همه سالن ها هم قابلیت بازسازی ندارند. به عنوان مثال ، سالن فرهنگسرای ابن سینا در ابتدا تنها 2 متر عمق صحنه داشت که در جریان بازسازی به 3 متر رسید، اما بیشتر از آن راه نمی داد.

از سویی سیاستگذاری ما در سازمان فرهنگی هنری شهرداری ، بر مبنای اجرای تئاتر حرفه ای در فرهنگسراها نیست و شما باید خدمات تئاتری در فرهنگسراها را با دید تئاتر غیر حرفه ای ارزیابی کنید. ما برای تئاتر حرفه ای سالن های اختصاصی مثل ایرانشهر را ساخته ایم.


- اما قبلا در همین سالن ها یکی از موفق ترین تئاترهای سال های گذشته به کارگردانی آقای قریب پور اجرا شد.

بله. ولی الان دیگر سیاست ما این نیست که امثال آقای قریب پور در فرهنگسراها اجرا بروند .بلکه توجه ما در فرهنگسراها به گروه های جوان است تا فرصت تجربه اندوزی داشته باشند. حتی جشنواره هایی هم که فرهنگسراها برگزار می کنند، عمدتا اعلام می کنند که از پذیرش گروه های حرفه ای معذورند.

- به نظر شما این گروه های جوان و به نوعی آماتور که در مرحله آموزش و تجربه اندوزی هستند، نیاز به سالن استاندارد ندارند؟این حتی در تجربه و آموزش هم یک بحث تاثیر گذار است. یک سالن آکوستیک و دارای عمق و ارتفاع مناسب ، چیدمان صحیح صندلی های تماشاگران و خیلی از مسائل دیگر، در واقع روی نوع اجرا و نحوه اجرای دیالوگ و میزانسن و ....اثر دارد. با تمام این ها چگونه گروه های جوان از همان ابتدای کار ، تجربه صحیحی می اندوزند و برای تئاتر حرفه ای آماده می شوند؟ آیا این نشان نمی دهد سازمان فرهنگی هنری شهرداری ، نیازمند بازنگری سیاست های خود در قبال تئاتر فرهنگسراها است؟

من قبلا عرض کردم که این مشکل از همان پایه وجود داشه ودر این چند سال اخیر ما تلاش کردیم تا آنجا که می شد مشکلات را رفع کنیم. از طرفی شما فراموش نکنید که سالن های فرهنگسراها چند منظوره اند و قرار نیست همه خدمات تنها به تئاتر داده شود.اگر همه مراکز تبدیل به فضای تئاتری شود آنگاه آقای موسیقی ،آقای گروه اجتماعی و غیره می گویند تکلیف ما چیست.


- اشکالش چیست؟

اشکالش این است که ما باید به همه حوزه ها خدمات بدهیم.

- خوب چرا به همه حوزه ها خدمات نمی دهید؟ مگر کار فرهنگسراها همین نیست؟مشکل بودجه هم که خدا را شکر ندارید. به علاوه تنها موسیقی و تئاتر است که نیاز به فضای استاندارد دارند.

همه این صنف ها همه چیز را حق خود می دانند و هنر خود را برتر از دیگر هنرها می شمارند.

- مسئله برتری نیست ، بلکه ملزومات یک هنر است.

به هر حال این طرز فکر وجود دارد.من به عنوان یک تئاتری ،شاید تئاتر را از دیگر هنرها اولی تر بدانم ولی در جایگاه یک مدیر نمی توانم اینگونه عمل کنم. زمانی من مدیر خانه فرهنگ نور بودم و فقط فعالیتمان را معطوف به تئاتر و اجرای نمایش کرده بودم. انتقاد و اعتراض شدیدی نسبت به عملکرد من به وجود آمد و گفتند چرا کانون شاعران ،کانون محله ، کانون جهاندیدگان و.... به راه نمی اندازید. من دیدم درست است و من به عنوان یک مدیر باید به همه این حوزه ها خدمات بدهم.


- آن زمان شما مدیر یک خانه فرهنگ بودید و باید به تمام کانون ها خدمات می دادید و درست هم بود. اما امروز شما مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری هستید و قاعدتآ تنها باید برای رفع مشکلات تئاتر و توسعه آن تلاش کنید و چنین انتقادی موضوعیت ندارد.

این با سیاست های کلان سازمان فرهنگی هنری شهرداری همخوانی ندارد و فرهنگسراها باید خدمات یکسانی را به همه حوزه ها ارائه کنند.آن زمان که فرهنگسراها تآسیس شدند با این فکر بود که فرهنگسراها می توانند چند منظوره باشند. همین باعث شد که هیچ وقت به یک چیز فکر نکنند. به همین دلیل ما الآن در همه بخش ها دچار مشکل هستیم.مثلآ برای اجرای یک گروه موسیقی در فرهنگسراها ، نه فضای آکوستیک داریم نه امکانات صوتی مناسب . شما فقط مشکلات تئاتر را می بینید.

- در زمان مناسب در مورد حوزه های دیگر با مسئولان آن گفتگو خواهیم کرد. با شما به عنوان مدیر هنرهای نمایشی سازمان می خواهیم تنها در مورد تئاتر گفتگو کنیم. تئاتر حتی در شکل غیر حرفه ای هم در فرهنگسراها پویا نیست. اصولآ سیاست های مدیریتی سازمان فرهنگی هنری شهرداری چقدر حاضر به سرمایه گذاری روی تئاتر فرهنگسراها است و دلیل این رکود چیست؟


چند دلیل دارد. یکی تغییر و تحولات مدیریتی است که نقش مستقیم و بسیار مهمی دارد. البته مسئله تغییر مدیران در جامعه ما رایج است وتنها مربوط به حوزه فرهنگی هنری شهرداری نمی شود. اساسآ این قضیه در فضای کشور ما هست که آدمها معمولآ به تناسب سیاست ها و مناسباتی انتخاب می شوند و می آیند . با تغییر سیاست ها یا با مآموریت جدید باید فضایشان را عوض کنند و این در همه عرصه های کشور است. در بعضی حوزه ها مثلآ بانک ها اشکالی ندارد . اگر مدیر بانکی عوض شود و به شعبه دیگر حتی به بانک دیگری برود، باز هم طبق سیاست های کلی که بانک مرکزی اعلام کرده است، باید عمل کند. اما در حوزه فرهنگ چون فضا، فضای متغیری است ، این تغییر و تحولات موجب کندی فعالیت ها می شود. البته سیاست گذاری های سازمان فرهنگی هنری شهرداری از زمان آقای قالیباف ثابت بوده است.

- پس دلایل تغییر مدیران فرهنگی در سازمان چیست؟در طول 8 سال تصدی ایشان 5 الی 6 مدیر فرهنگی عوض شده است !

دلایل آن در حوزه و حیطه وظایف و پاسخگویی من نیست.

- بسیار خوب . با شما می توانیم در مورد تئاتر خصوصی و ایرانشهر گفتگو کنیم؟

البته در این خصوص باید با آقای دکتر سرسنگی صحبت کنید. چون ایشان مدیر خانه هنرمندان هستند و مسئولیت ایرانشهر در آن حوزه است.

- به هر حال شما هم در سیاستگذاری های نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری صاحب نظر و رآی هستید.

بفرمایید.


- داعیه تئاتر خصوصی را در 7-8 سال اخیر سازمان فرهنگی هنری شهرداری داشته است و با راه اندازی سالن های ایرانشهر اولین گام ها در این ارتباط برداشته شد. سوال من این است که معمولآ در تعریف تئاتر خصوصی ، گروه های ثابتی در مکان تئاتر کار می کنند ،به صورت ماهیانه و مرتب دستمزد می گیرند و موظفند تئاتر تولید کنند. چرا این اتفاق در ایرانشهر نیفتاد؟

علت های مختلفی دارد .یک بخش آن بر می گردد به فضایی که گروه ها در آن کار می کنند. ما ایرانیان هنوز به فضای کار گروهی خو نگرفته ایم و هنوز در واقع سعی نکرده ایم با هم کار گروهی انجام دهیم. گروه نه به این معنا که من وشما در یک تئاتر کار کنیم و یک گروه شویم اما بعد از آن تا مدت ها با هم کاری نداشته باشیم.

منظورم از کار گروهی یعنی افراد با هم سرمایه گذاری دراز مدت کنند و برای آن برنامه ریزی داشته باشند ، مکانی را اجاره کنند ، کار تولید کنند و از قبل کارشان درآمد داشته باشند. این مسئله به شرایط روحی روانی و فرهنگی ما بر می گردد که کمتر تابع چنین سیستمی هستیم. زیرا ساختارها و سیستم های ما دولتی هستند.ما هنوز در آغاز راه تئاتر خصوصی هستیم. دلیل دیگر اینکه تعداد گروه های هنری ما زیاد ولی نسبت امکانات و تعداد سالن های ما به تعداد گروه ها بسیار کم است.

- به نظر می رسد سازمان فرهنگی هنری شهرداری در مورد ادعای تئاتر خصوصی عجله کرده است. چون فعالیت های این مجموعه علاوه بر مسائلی که عنوان شد مراحل ممیزی و نظارت و ارزیابی دولتی را هم می گذرانند .تنها تعریف شان از خصوصی بودن آن است که سوبسید دولتی به آنها تعلق نمی گیرد و قراردادها متکی بر گیشه است.


به هر حال دولت مجری سیاست های کلان فرهنگی نظام است و طبق قانون اساسی و صورت جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی، هر گونه فعالیت نمایشی زیر مجموعه وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی است و قبل از اجرای هر تئاتری ، باید نظارت دولتی بر آن اعمال شود.من شخصآ آن را مشکلی برای تولید تئاتر نمی بینم.

- چرا با اینکه ایرانشهر از سازمان فرهنگی هنری شهرداری بودجه می گیرد ولی گروه ها قرارداد گیشه دارند؟

اگر به گروه ها هزینه داده شود ، آن وقت این دیگر تئاتر خصوصی نیست. تئاتر خصوصی زمانی است که گروه ها برای درآمد زایی به خودشان متکی باشند. الآن همه آنها که کارشان امضا دارد و هنرشان خریدار دارد به ایرانشهر می روند.

- قرارداد گیشه موجب نمی شود کارگردانان به استفاده از روش های اشتباه ازجمله استفاده از ستارگان سینما برای پر کردن گیشه رو بیاورند؟ البته مشکلی در این قضیه وجود ندارد که در تئاتر از بازیگران سینما استفاده شود. اما وقتی این اتفاق به منظور پر کردن گیشه می افتد ، اتفاق قشنگی نیست و جنبه تجاری مبتذلی به تئاتر می دهد. این گونه درآمد زایی متفاوت از تئاتری است که به لحاظ جذابیت هنری و خلاقیت ، موفق به جذب مخاطب شده است. نظر شما چیست و اصولآ چرا بازیگران سینما حاضر به استفاده ابزاری خود در تئاتر می شوند ؟


این مسئله محاسن و معایبی دارد. من در این زمینه نظر دارم ولی ترجیح میدهم نظرم را مطرح نکنم. فقط به این نکته تآکید می کنم که ایرانشهر در جذب مخاطب موفق بوده و شکی در آن نیست.بلیط های نمایش های ایرانشهر از سه هفته قبل پیش فروش می شود.ایرانشهر در جذب هنرمندان برای کار و فعالیت در آنجا موفق بوده و شکی در آن هم نیست. ایرانشهر الآن آنقدر متقاضی دارد که نمی تواند جوابگو باشد. ولی به هر حال معایبی هم وجود دارد. باز هم می گویم ما در آغاز راه تئاتر خصوصی هستیم.

- مسئله استقبال هنرمندان البته دلایلی چون کمبود سالن های تئاتر هم دارد ولی در مورد جذب مخاطب ، آیا به نظر شما صرف جذب مخاطب دلیل بر موفقیت است؟ ولو به قیمت قربانی کردن ارزشهای رسالت یک هنر؟

در مورد جذب مخاطب ، وقتی از تئاتر خصوصی حرف می زنیم منظور ما همین است. تئاتر خصوصی با هدف جذب مخاطب است. ما هم انواع مخاطب را داریم. البته من با پایه حرف شما موافق هستم که همه چیز را نیاید قربانی جذب تماشاگر کنیم و رسالت تئاتر فرهنگی و روشنگری است. قبول دارم برای جذب مخاطب نباید از ذات اصلی تئاتر دور شد. برای همین می گویم اتفاقی که در ایرانشهر می افتد محاسن و معایبی دارد.

ولی ما در حال تجربه تئاتر خصوصی هستیم . بله . یک عده به غلط برای جذب مخاطب به استفاده از ستارگان سینما رو می آورند.گاهی اوقات از یک ستاره با لیاقت استفاده می شود که خوب است . اما گاه یک ستاره بی لیاقت می آوریم که این آفت است. من می پذیرم که این مشکلات وجود دارد و باید آن ها را رفع کنیم.باز هم تآکید می کنم ما در آغاز راه تئاتر خصوصی هستیم.


- این آغاز راه بسیار مهم است. تصور نمی کنید اگر از همان گام های اول درست عمل نکنیم ،اعمال غلط جا می افتد و بعد از مدتی عرف می شود؟

بالاخره باید از جایی شروع کنیم. شما باید پای صحبت های آقای سرسنگی هم بنشینید. این گفتگوها بسیار مفید است. من الآن از بحث شما به چند نکته رسیدم و واقف شدم که باید از این پس به آنها بیشتر توجه کنم.

- به هر حال امیدواریم ایرانشهر به معضل فرهنگسراها دچار نشود . در فرهنگسراها زیر ساخت سازه ای مشکل دارد و چند منظورگی آنها در واقع به هیچ منظوری ختم نشد. در ایرانشهر به لحاظ سازه واستانداردهای لازم ظاهرآ مشکلی وجود ندارد.اما به لحاظ تعریف تئاتر روی لبه تیغ حرکت می کند و امیدواریم در این بخش مشکل زیر ساختی ظهور نکند .آیا تدابیری اندیشیده شده است تا این مشکلات مانند آنچه در فرهنگسراها اتفاق افتاد ، نهادینه نشود ودر نهایت بگوییم از اول روی این قضیه فکر نشد و حالا هم نمی شود کاری کرد؟

مطمئن باشید روند برنامه ریزی و کارها و تغییر و تحولات در جریان است.

- امیدواریم و از آن استقبال می کنیم. ممنونم از گفتگویی که باهم داشتیم.

من هم ممنونم.

قابل توجه خوانندگان نیک نیوز: برای گفتگوی بیشتر در خصوص مشکلات تئاتر ایرانشهر که از سوی کارشناسان وهنرمندان تئاتر مطرح می شود، بیش از بیست بار با دفتر دکتر سرسنگی و نیز روابط عمومی خانه هنرمندان برای مصاحبه با ایشان تماس گرفتیم . اما آقای سرسنگی حاضر به مصاحبه نشدند. نیک نیوز با حسن نیت این رفتار آقای سرسنگی را،نه بی اعتنایی به اهالی رسانه و افکار عمومی بلکه ناشی از آن می داند که دکتر سرسنگی در برابر مسائل و مشکلات تئاتر ایرانشهر پاسخی ندارد که بدهد.





 
   
تاریخ : (17,خرداد,1392)
ارسال شده توسط : علی صادقی خواه
 
کلمات کلیدی :
نظر کاربران    
ایمیل :
متن پیام :  
 
  تمامی حقوق این سایت متعلق به بازار تئاتر می باشد  
  ایده وطرح از Ali Sadeghikhah
اجرا و پشتیبانی توسط MRT  & DIAMOND