1396/08/28 | عضویت | ورود | ارتباط با ما | در باره ما | بازار تئاتر      
 
   
 
 
  چاپ     پسندیده شده:(0 )   تعداد بازدید :(786 )
گفت و گو با سعید زین العابدینی کارگردان نمایش ”خاکستری”

بهار طاهری:

"خاکستری" ششمین نمایشنامه علیرضا تواناست که بعد از "چاه"، "سنگ"،"تاول"، "گمشده ها"، "شبیه هیچکس" و "خفته ها"  با کارگردانی سعید زین العابدینی اجرا می شود. این نمایش، که در تالار گوشه فرهنگسرای نیاوران به صحنه می رود، قرار است از 20 تا 25 شهریورماه در بابلسر نیز اجرا شود.

"خاکستری"  از سوی "گروه تئاتر فیلم مولف" و به عنوان نخستین تئاتر در "کارگاه نمایش 73" تهیه و تولید شده است. این کارگاه با حضور جمعی از ورودی های 73 دانشکده هنر معماری تشکیل شده است. "آسید کاظم"، نوشته محمود استادمحمد، نمایش بعدی این کارگاه است که با کارگردانی محمودرضا رحیمی مهرماه اجرا خواهد شد.
گفت و گوی سایت ایران تئاتر را با سعید زین العابدینی، درباره این اثر نمایشی، می خوانید:
***
نخستین دغدغه های شما برای اجرای متن "خاکستری" چه بود؟
نسخه اولیه "خاکستری" را در دوران دانشجویی خواندم و همان زمان این نمایش را با کیهان ملکی و بهاره ناجی، از هم دانشگاهی های خوبم، تمرین کردیم که متاسفانه مجال اجرا نیافت. حالا بعد از ۱۷ یا ۱۸ سال "خاکستری" پر از احساس متناقض اجرا می شود. از سویی خوشحالم که سرانجام این فرصت دست داد تا به این رویای قدیمی شکل بخشم و از سویی نگران! با رویاهای امروزم چه باید کنم… با این حال نسخه تازه "خاکستری" کاملا متفاوت با نمایشنامه ای است که علیرضا توانا در دوران دانشجویی نوشت. بسیار گسترش یافته و قوام بیشتری پیدا کرده است، شخصیت های تازه ای وارد قصه شده اند، اما مسئله همان مسئله و یا دغدغه همیشگی نویسنده است. بررسی ابعاد و پیچیدگی های روابط انسانی در ناگزیری های یک انتخاب. بحران تصمیم گیری انسان به مثابه انسان، در هزار توی مجموعه درون و پیرامون…
گویا این ششمین نمایشنامه از علیرضا تواناست که کار می کنید؟
به جز "خرده روایت های مچاله شده" و یکی دو تئاتر دیگر، مابقی کارها از نوشته های علیرضا توانا بوده است. نوشته و آثار علیرضا توانا را دوست دارم. طی 17، 18 سال گذشته این فرصت را داشته ام که به عنوان دستیار در پروژه های سینمایی، نمایشی و پژوهش های ایشان حضور داشته باشم. فرصتی که بسیار آموختم و  همیشه قدردانش هستم. امیدوارم خوب شاگردی کرده باشم.
"خاکستری" نیز در ادامه دغدغه های پیشین نویسنده است؟

"خاکستری" نیز در ادامه دغدغه های پیشین نویسنده است؟
بله همین طور است. "خاکستری" نیز به مقوله انسان به مثابه انسان به ناگزیری های یک انتخاب در محدوده زمان و زبان می پردازد. "خاکستری" لایه های تو در تویی دارد از روابط عاطفی در مثلث های عشقی، از عشق های یک طرفه گرفته تا نگاه نو به مبحث جبر و اختیار در دو مقوله "زبان" و "زمان". با این وجود متن از قابلیت تاویل پذیری بالایی برخوردار است که هر مخاطب به فراخور دغدغه ها و مسئله های خود از آن بهره مند می شود.
گویا عوامل نمایش همه از دوستان دوران دانشجویی شما هستند؟
این نمایش در "کارگاه نمایش 73" به سامان رسیده است. ایده این کارگاه  در نشست های دوستانه ورودی های 73 دانشکده هنر و معماری مطرح شد، که خوشبختانه با همت  مجید معلمی شکل گرفت. "خاکستری" نخستین تجربه "کارگاه نمایش 73"است. نمایش بعدی کارگاه "آسید کاظم" نوشته محمود استاد محمد است که محمودرضا رحیمی آن را کارگردانی می کند."مرضیه " نیز عنوان نمایش دیگر کارگاه است که نادر فلاح آن را اجرا خواهد کرد. در این نمایش ها ورودی های 73 به عنوان بازیگر، طراح، دراماتورژ و ...فعالیت می کنند. هر چند بنا به ضرورت، هنرمندان دیگری به عنوان مهمان ما را یاری خواهند کرد. امیدوارم حرکت نوپای ما، که نخستین گام هایش را برمی دارد، روزی به یک جریان اصیل و شناسنامه دار در مسیر تجربه های تئاتری، خود را بازنمایی کند و دستاوردهای قابل اعتنایی داشته باشد. حالا فقط یک شروع دوباره است برای امید به آینده.
خودتان در مورد فعالیت های آینده این گروه چه فکر می کنید؟
ورودی 73 دانشکده هنر و معماری شامل دوستانی است که هر کدام از فعالیت در رشته های گوناگون نمایشی و سینمایی و .... تجربه های ارزشمندی داشته اند. دوستان و بزرگوارانی چون محمودرضا رحیمی، عبدالخالق مصدق، داریوش رعیت، کیوان مقدم، شهرام حقیقت دوست، حامد بهداد، فرزام منطقی و خیلی های دیگر، از جمله بازیگران و عوامل تئاتر "خاکستری"اند. مسلما این تجربه ها در فرایند یک  گفتمان خلاقه و خرد جمعی، می تواند به ایده ها و طرح های تازه ای راه پیدا کند. من به آینده امیدوارم.
مهم ترین دغدغه شما به عنوان کارگردان در نمایش "خاکستری"چه بود؟
دغدغه های بسیاری در این مجموعه داشته ام و همچنان نیز دارم. هر کدام به وقت ضرورت، مهم و مهم ترین هستند، اما در همه لحظه ها، در پی حذف و یا بهتر بگویم پنهان کردن ردپای خودم در اجرا و نیز سایر عوامل بوده ام. دوست داشتم این مجموعه چنان نامحسوس  و یک دست در کنار هم شکل بگیرد که مخاطب لحظه ای نگوید چه حرکت، تصویر، میزانسن، بازی، موسیقی، طراحی خوبی یا بدی است، بلکه قصه را دنبال کند و کنجکاو ادامه آن و سرنوشت آدم های آن شود. نمی دانم تا چه اندازه موفق بوده ام، اما همه همکارانم نهایت تلاش شان را کرده اند و این تلاش همچنان در شب های اجرا ادامه دارد. اگر جایی یا لحظه ای ضعف و کاستی دیده می شود، از من است. امیدوارم که در گفت و گو با دوستان و مخاطبان متوجه آن شوم و یا به ایده ای تازه و بهتر برسم. نظر مخاطب برایم بسیار مهم است. برخی شب ها از تماشاگران فیلم می گیرم تا بدانم عکس العملشان در مواجه با لحظه های مختلف چه بوده و یا با چه تمرکز و اشتیاقی تئاتر را تماشا می کنند.
پس در روند اجرا با تغییرات زیادی در شب های مختلف مواجه می شویم؟
بستگی دارد. تغییر در یک مجموعه همیشه بنا بر نظر یک فرد نیست. گاهی باید از یک ایده خوب صرف نظر کرد تا به وقتش انجام شود. اجرای متوسط یک ایده خوب شاید یک نقطه ضعف برای کل اجرا محسوب شود. باید همه جوانب و از همه مهم تر، آرامش و تمرکز بازیگر را در نظر گرفت. با این حال تا به امروز نکته ای نبوده که بازیگرانم بعد از طرح آن، از اتود زدنش استقبال نکنند. این نشاط و انگیزه و توانایی برای تغییر و بهتر شدن در مجموعه عوامل گروه تحسین برانگیز است و خوشحالم می کند. ایده هایشان را، هر چند که در اجرا هم نیاورم، دوست دارم. همواره ایده ها و نظراتشان تلنگری برای آمدن یک یا چند ایده دیگر بوده است. از همه شان ممنونم.
آیا از این کار حمایت می شود؟
خیر. همه هزینه ها با خودمان  بوده است. با این حال تقاضای کمک هزینه داده ایم تا حداقل بخشی از مخارج هزینه های اولیه ما پرداخت شود.
و حرف آخر؟
ما همچنان تمرین تئاتر می کنیم که این مربوط به متولیان و سیاست گذاران  تئاتر نمی شود. ما تنها و تنها به خاطر علاقه مان تئاتر کار می کنیم.


 
   
تاریخ : (12,شهریور,1392)
ارسال شده توسط : علی صادقی خواه
 
کلمات کلیدی :
نظر کاربران    
ایمیل :
متن پیام :  
 
  تمامی حقوق این سایت متعلق به بازار تئاتر می باشد  
  ایده وطرح از Ali Sadeghikhah
اجرا و پشتیبانی توسط MRT  & DIAMOND