1396/08/28 | عضویت | ورود | ارتباط با ما | در باره ما | بازار تئاتر      
 
   
 
 
  چاپ     پسندیده شده:(0 )   تعداد بازدید :(780 )
گفت و گو با ”امیر مشهدی عباس” نویسنده و کارگردان نمایش”نیم وجبی”

ناهید منصوری:
امیر مشهدی عباس، که تاکنون حدود 30 اثر نمایشی ویژه کودک را  بر اساس دغدغه مخاطب کودک  تولید و اجرا کرده است، این روزها اثر جدیدی را با عنوان "نیم وجبی" در تالار هنر روی صحنه دارد که با استقبال خوبی از سوی کودکان، نوجوانان و والدین آن ها مواجه شده است.
گفت و گوا با مشهدی عباس درباره ویژگی های این اثر نمایشی می خوانید:
با توجه به کارنامه هنری شما، که بیشتر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان است، تولید این اثر نمایشی را  با چه هدفی آغاز کردید و کار به چه شکل انجام شد؟
 ما مخاطب را برای دریافت نیازش خیلی جدی گرفته ایم و به همین دلیل برای تولید اثری متفاوت و جدید پژوهش می کنیم و هر ساله با همکاری گروه " هفت. پنج. یک"یک نمایش را پس از صرف حدود 6 ماه تمرین وکار روی صحنه می بریم. نمایش "نیم وجبی" به دلیل بی کلام بودنش، مستلزم کار و تلاش بسیاری بود تا برای اولین بار اثری بدون دیالوگ به شکل مناسبی برای کودک روی صحنه رود. این نمایش اثری قصه محور نیست، بلکه موضوع و تصویر محور است که با وجود سادگی آن، نمایشنامه اش  بیش از 5 بار مورد بازنویسی قرار گرفته است.
با در نظر گرفتن شاخصه و مولفه های لازم برای خلق اثری ویژه کودک، فکر می کنید نمایش" نیم وجبی" تا چه حد پاسخگوی نیازهای قشر کودک ماست؟
مشخصات فنی زیادی وجود دارد، ولی در کل، آثار ویژه کودک باید سالم باشد. ما در تولید نمایش ویژه کودک نمی توانیم خوراک ذهنی ناسالم را عرضه کنیم. برخورد غلط و دیالوگ اشتباه، ناآشنایی با دغدغه های کودک امروز، عدم معرفی الگوی مناسب، فرزند سالاری و ترس بچه ها از تنهایی، که ناشی از مشغول به کار بودن مادر و پدر در طول روز است، از جمله مسائل و موضوعات امروز بچه ها محسوب می شود. دغدغه کودک  امروز تهاجم فرهنگی و جابه جایی اسطوره های اوست، زیرا او به جای استفاده از سمبل ایرانی از "اسپایدرمن" الگو برداری می کند و این موضوعی است که باید در آثار کودک و نوجوان مورد توجه قرار گیرد. من در خلق آثارم همیشه روی نیاز امروز مخاطب تحقیق کرده ام  و با اعتقاد به اینکه آثار کودک و نوجوان بار آموزشی زیادی برای تماشاگرانش دارد، نمایش" نیم وجبی "  را  تولید و به اجرا درآورده ام تا بچه ها از سختی ای که پدر و مادر برایشان متحمل می شوند، آگاه شوند.
در اجرای نمایش "نیم وجبی" بر استفاده از چه جذابیت های بصری تاکید داشته اید؟
من به دنبال تجربه های جدیدم که در این اثر نیز از تجربه اوریگامی استفاده کردم که هم به فرمت نمایش نزدیک است و هم مخاطب نمایش را با فضای جدیدی آشنا می کند. استفاده از رنگ در صحنه اندازه دارد و باید به گونه ای صحنه طراحی شود که به وجود آورنده ایجاز در نمایش باشد، بنابراین در شکل طراحی، سعی کرده ام از شلوغی و پررنگ بودن  صحنه اجتناب کنم.
با توجه به بزرگی صحنه تالار هنر، چرا طراحی صحنه کاربردی و ساده ای برای نمایش در نظر گرفته و  موقعیت های  مکانی مختلف نمایش را به صورت جداگانه فضاسازی نکرده اید؟
ما همیشه معتقدیم محدودیت، خلاقیت ایجاد می کند، بنابراین آنچه در این کار اتفاق افتاد،  با توجه به کم بودن بودجه و محدود شدن تئاتر، کار ما را برای خلق اثری جدید دچار مشکل کرد. البته این به معنی این نیست که به دلیل شرایط از دکور سبک یا کم هزینه استفاده کرده ایم، زیرا این دکور در عین تازگی و نوآوری، به اندازه یک طراحی بزرگ هزینه آور بوده است. ما در نمایش "نیم وجبی " می خواستیم در عین سادگی، ایجاز تئاتر را به مخاطب ارائه کنیم. بنابراین طراحی نمایش را با پرهیز از شلوغی های کاذب، پیچیده و دست و پاگیر به صورت کاربردی انجام دادیم.
با توجه به اهمیت بحث آموزش و پرورش، که با استفاده از هنر نمایش به شکل مناسب تری به مخاطب ارائه می شود، این اثر نمایشی به دنبال چه جنبه آموزشی و تعلیمی برای کودکان بوده است؟ و اینکه آیا در این بخش توانسته تاثیرات خوبی را داشته باشد؟
نمایش "نیم وجبی"، در عین سادگی، سعی دارد اشتباهاتی را که بچه ها عموما انجام می دهند و به سادگی از کنارش می گذرند به تصویر بکشد. اینکه بچه ها برای انجام رفتار درست یا غلط باید دست به انتخاب بزنند، آموزش می دهد و این از دیگر موارد و نکاتی است که در این اثر گنجانده شده است. همچنین تلاش و تکاپوی پدر و مادر برای اینکه فرزندشان دچار سختی کمتری شوند، نیز از دیگر بخش هایی است که به کودک در این اثر نشان داده می شود که این بخش از کار در اجراهایی که تاکنون داشته ایم، به خوبی روی کودکان تاثیر گذاشته، زیرا در چند روز گذشته مسئول رزرو بلیت نمایش از تماس پدری خبر داد که کودکش از نماینده فروش بلیت  خواسته بود به پدر و مادرش درباره شیطنت های "نیم وجبی" توضیح دهد  که اتفاقاتی از  این  دست بیانگر نقش و اهمیت آموزش کودک برای مرتکب اشتباه نشدن است.
ایده استفاده از دو بازیگر برای چندین شخصیت نمایشی برچه اساس بوده؟ و آیا این شکل از اجرا مخاطب کودک را دچار سردرگمی نمی کند؟
 از آنجا که در اجرای نمایش از بازیگران و عوامل حرفه ای استفاده می کنم و دستمزد این افراد بالاست، تصمیم گرفتم نمایش را با حضور دو بازیگر اجرا کنم، ضمن اینکه این شکل از کار توانایی بالای کارگردان و بازیگر را نشان می دهدکه توانسته طراحی در چندین بخش را به خوبی انجام دهد.
استفاده از زبان کودکانه، که در بخش هایی از نمایش از زبان کودک ادا می شود، بر چه اساسی بوده است؟
این بخش هجو است که در آغاز از اصوات نیز استفاده نمی کردیم، ولی از آنجا که تماشاگر تعیین کننده همه چیز است، متوجه شدیم که ممکن است مخاطبان گروه سنتی ب و الف، که همان  قشر خردسال اند، متوجه مفهوم نشوند و نتوانند ارتباط کامل و مناسبی را برقرارکنند، بنابراین از 10 کلمه مثل بابا، دد و مامان استفاده کردیم تا مخاطب در تفهیم و درک اثر دچارمشکل نشود. همچنین در این اثر سعی کردیم با بهره گیری از زبان و موقعیتی متفاوت، شرایطی را ایجاد کنیم که هم تماشاگر از نمایش لذت ببرد و هم به طور غیرمستقیم نکات مهمی را یاد بگیرد.
باتوجه به اینکه تماشاگران اصلی نمایش را کودکان تشکیل می دهند، آیا ریتم کند بخشی از اجرا باعث خستگی و بی حوصلگی تماشاگر نمی شود؟
این کندی ریتم از روی عمد در کار ایجاد شده است تا تماشاگر فرصت تامل و فکر کردن را به دست بیاورد. کودک به عنوان تماشاگر  یا در همان لحظه اجرا به وسیله دیالوگ های نمایش، پیام اثر را دریافت می کند و یا با قرار گرفتن در فضای کار با اثر ارتباط برقرار می کند و از آنجا که نمایش "نیم وجبی " دیالوگ محور نیست، باید زمان کافی برای درک اثر به وجود آید و تماشاگر در فضای کار قرار گیرد.
انتخاب موسیقی، که بخش مهمی از جذابیت های نمایش ویژه کودک را تشکیل می دهد و نحوه تولید لالایی های آن به چه شیوه ای انجام شد؟
عبد الله آتشانی موسیقی اثر را طراحی کرده است که تنها به استفاده از سازهایی با صدای کودکانه اختصاص ندارد. بنابراین وی با این اعتقاد که موسیقی برای نمایش لازم است تا کودک بتواند با آن رابطه برقرار کند، برای نمایش "نیم وجبی" از4 لالایی بومی بهره گرفته  که ریشه فولکلور دارند و از مناطق مختلفی از کشورمان گرفته شده اند.
شکل طراحی لباس  بازیگران  با چه هدفی انجام شده  و چرا به شیوه رایج نمایش های عروسکی،  این طراحی را انجام نداده اید؟
به دلیل کم بودن زمان برای تغییر لباس بازیگران، از آزاده فرهنگیان، طراح لباس نمایش، خواستیم لباس ها را به گونه ای طراحی کند که بازیگران بتوانند برای اجرای صحنه زمان کمی را صرف تعویض لباس کنند. همچنین از وی درخواست کردم که طراحی با  پوشیه و شیوه متداول عروسک گردانی نباشد، زیرا فکر می کنم این شکل از اجرا چیز جدیدی برای تماشاگر ندارد و مخاطب ما به قدری باهوش است که زمینه لازم و آزادی کافی را برای خلاقیت هر چه بیشتر در کار  فراهم می کند.
آیا از اجرایتان راضی هستید؟
یک کارگردان زمانی می تواند از اجرایش احساس رضایت داشته باشد که نوع اجرا با آنچه در سر دارد مطابقت کند، البته برای این تجربه و کار بهناز مهدی‌خواه و حمیدرضا حسینعلی همکاری بسیار خوبی داشتند، اما چه به لحاظ ارتباط با تماشاگر و چه شکل اجرایی فکر می کنم می توانیم موفق تر عمل کنیم. درست است که تاثیرگذاری و تغییر ذائقه برای فرهنگسازی باید از سوی ما به عنوان تولیدکنندگان کار انجام شود، اما معتقدم برای رسیدن به شکل کامل این اجرا  تا چند شب آینده نیز باید تلاش کنیم.



 
   
تاریخ : (12,شهریور,1392)
ارسال شده توسط : علی صادقی خواه
 
کلمات کلیدی :
نظر کاربران    
ایمیل :
متن پیام :  
 
  تمامی حقوق این سایت متعلق به بازار تئاتر می باشد  
  ایده وطرح از Ali Sadeghikhah
اجرا و پشتیبانی توسط MRT  & DIAMOND